Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Etyka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Etyka. Pokaż wszystkie posty

środa, 15 stycznia 2020

piątek, 10 stycznia 2020

Szacunek dla prawa - szacunek do Polski

Obserwując ostanie lata aktywności prawników w zakresie kryzysu kredytowego dostrzegam rzecz przerażającą. Prawnicy kierują swój wzrok w kierunku przepisów europejskich, prawdę mówiąc przeważnie ograniczając się do raptem kilku zdań dyrektywy 93/13/EWG i szeregu związanych z nią wyroków Trybunału Sprawiedliwości. Dodatkowo do niedawna przedstawiciele doktryny, prawnicy banków oraz Sądy powoływały się na błędne tłumaczenie dyrektywy 93/13/EWG, co oznacza że w Polsce stosowano błędne prawo. Dlaczego tak postępujemy? Nie potrafię powiedzieć. Gorzki tekst o kondycji polskiej praktyki prawa. Quo vadis advocatus? 1500 słów.

sobota, 9 lutego 2019

Naszą siłą jest szukanie prawdy i uczciwość

Natrafiłem kilka dni temu na komentarz jednego z aktywistów udzielających się na platformie Facebook, znajdujący się pod artykułem "Nielegalne umowy pełne nieuczciwych postanowień", informujący że moje wywody stanowią stan wiedzy na 2015 rok. Zwróciłem uwagę, że nie jest to prawdą, czego zresztą ten Pan jest świadom. Nie odpowiedział. Krótki tekst na temat uczciwości. 750 słów.

niedziela, 12 marca 2017

Dlaczego nauk prawa doktorzy w naszym kraju są chorzy?

Ze smutkiem przeczytałem dywagacje kolejnego pracownika naukowego. Tym razem kwestią umów kredytowych zajęła się dr hab. Iwona Karasek-Wojciechowicz z Uniwersytetu Jagiellońskiego.  Niestety należy uznać artykuł dr hab. Karasek-Wojciechowicz za kompletną kompromitację. Pomimo to warto ten artykuł przeczytać, jest bowiem swoistym obrazem kompletnego oderwania od rzeczywistości przedstawicieli nauki prawa. 2800 słów. Wersja 2. Zmiany zaznaczone na niebiesko

sobota, 11 marca 2017

Stratedzy czy pionki? Czyli o taktyce Rządu Polski w ochronie obywateli

Państwo polskie wydaje się prowadzić niezwykle trudną rozgrywkę z przedstawicielami sektora bankowego, którzy dekadę temu utracili kontakt z rzeczywistością Państwa prawa. Pomimo podejmowanych prób, żaden prawnik nie może się skutecznie przeciwstawić oczywistemu łamaniu prawa, szczególnie w zakresie ochrony konsumenta. Tutaj, niestety na nic się zdadzą intelektualne sztuczki. Prawo wspólnotowe w tym zakresie jest proste i czytelne. Wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej mają moc tzw. prejudykatu i nie podlegają zaskarżeniu, co skutecznie neutralizuje wygłupy nawet najtęższych prawniczych głów. Z drugiej jednak strony, sytuacja jest niezwykle delikatna i musi prowadzić do wypracowania rozwiązania sprawiedliwego, oraz wolnego od dyskryminacji którejkolwiek ze stron. Niniejszy tekst jest próbą analizy tego sporu. 3400 słów. 

sobota, 21 stycznia 2017

Granica wyrażania opinii przez profesora nauk prawa na przykładzie aktywności prof.Z.Ofiarskiego

Uczelnia wyższa jest w Polsce bardzo często państwową jednostką organizacyjną [1], w związku z czym jej pracownicy nie tylko są pracownikami uczelni, ale pośrednio stają się funkcjonariuszami publicznymi, w szczególności gdy pełnią na uczelni funkcje kierownicze [2]. Z orzecznictwa ETPC wynika, że funkcjonariusze publiczni i pracownicy służby cywilnej poddani są specyficznemu nakazowi lojalności wobec zatrudniającego ich podmiotu publicznego. Tym samym są zobowiązani do powściągliwości podczas publicznego zabierania głosu [3]. Zasada ta znajduje także potwierdzenie w Kodeksie Etycznym Polskiej Akademii Nauk, który nakazuje pracownikowi nauki koncentrować się na rozwoju wiedzy (1.7) i unikania wychodzenia w dyskursie publicznym poza swoje kompetencje, zwłaszcza nie używa nauki do propagandy (2.10). Główną motywacją pracownika nauki powinna być pasja poznawcza i chęć wzbogacenia dorobku nauki. Celem zaś powinno być poznanie prawdy (2.3). W niniejszym tekście zastanawiam się czy prof. Z.Ofiarski spełnia wymogi zajmowanej przezeń pozycji w społeczeństwie, angażując się otwarcie w sprawy związku branżowego banków komercyjnych.